Hikaye

Taşkent metrosu hikayesi

Taşkent metrosu

31 Mayıs 2018'e kadar burada tek bir fotoğraf bile çekemezdiniz. İstasyonlar askerî tesis sayılıyordu, çünkü metronun ikinci bir görevi de nükleer bomba sığınağı olmaktı; uzun süredir geçerli olan yasak 1 Haziran 2018'de kaldırıldı. Planlama, 1966'daki büyük depremden iki yıl sonra, 1968'de başladı; ilk hat 6 Kasım 1977'de dokuz istasyonla açıldı.

Eski SSCB'de yapılan yedinci, Orta Asya'da ise ilk metroydu. 9,0 büyüklüğündeki depremlere dayanacak biçimde yapılan metronun tünelleri yalnızca 8–25 metre derinliktedir. Her istasyon, çoğu zaman adına da yansıyan kendi temasına göre tasarlandı; önde gelen Özbek mimar ve sanatçılar istasyonları mermer, granit, smalt, seramik, cam ve kaymaktaşıyla süsledi.

1991'den sonra birçok istasyonun adı, komünizme yapılan göndermeleri kaldırmak için değiştirildi. Bugün dört hat 70,4 kilometre boyunca 50 istasyona hizmet veriyor; metro 2025'te 286,8 milyon, günde yaklaşık 785.000 yolcu taşıdı.

Bu hikaye Vikipedi ve açık kaynaklardaki bilgilerden derlenmiştir; tarih ve sayılar kaynakla karşılaştırılmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır. Kaynak ↗

Bu hikayeyi yerinde, doğal bir sesle dinle

Sightlore'da Taşkent metrosu hikayesi doğal bir anlatıcı sesiyle, 5 dilde okunur. Oraya vardığında "Buradayım" de, pasaportuna damga bas.

Taşkent'te 19 hikaye daha uygulamada

YakındaApp StoreAndroid sürümü de yolda.