Cabo de São Vicente hikayesi

Eskiler için burası dünyanın sonuydu. Yakındaki dikili taşlar, burnun Neolitik çağdan beri kutsal sayıldığını gösterir. Romalılar ona Promontorium Sacrum, yani Kutsal Burun dedi; coğrafyacı Strabon da onu yerleşik dünyanın en batı noktası olarak tanımladı.

İnsanlar güneşin burada okyanusa tıslayarak battığını söylerdi; Strabon bu hikâyeyi halk dedikodusu diye geçiştirdi. Ayrıca ziyaretçilerin burada geceyi geçirmediğini, yakındaki bir köyde uyuyup gündüz geldiklerini ve burunda su olmadığı için yanlarında su getirdiklerini yazdı. Hristiyan adı, efsaneye göre cesedi buraya kıyıya çıkarılan ve türbesini kuzgunların koruduğu söylenen şehit diyakoz Aziz Vicente'den gelir.

1173'te Kral Afonso Henriques kutsal kalıntıları gemiyle Lizbon'a taşıttı; kuzgunlar yine eşlik ediyordu ve bu sahne Lizbon armasında yer alır. Bugün yalıyarlar, kıta Avrupası'nın güneybatı ucunda Atlas Okyanusu'na yaklaşık 75 metre iner.